Behandeling, KFS. Behandeling met de functionele toestandcorrectoren van Koltsov

S. V. Koltsov Uit de toespraak op 27 januari 2013 tijdens het evenement "Center Region". Dit jaar zijn er al veel leuke onderwerpen voorbereid die in geen enkele eerdere CVS-ky passen. Vandaag kreeg je een chip, deze heette conventioneel "Healing", en dit is de laatste race die in Samara plaatsvond. Nataliya Vasylkova regelde een excursie voor ons naar de buitenwijken van Samara, 100 kilometer van de stad zelf, een legendarisch meer, dat formeel "Zyzhdzhe" wordt genoemd, en de mensen noemden het "De Moeder van God". Heel bijzonder, en toen ze daar een watermonster namen, keken ze naar de werkelijk unieke structuur van het water. Dit is een van die machtsplaatsen, waardoor de mensen bogen, een prachtige kapel bouwden, een nieuwe staat daar op een heuvel, en wat de meeste indruk op mij maakte, op de kapel staat een Vedisch kruis. Dat wil zeggen, een recht kruis in een cirkel heeft niets met christendom te maken. Goed gedaan De geschiedenis van het behandelen van mensen met dit water gaat dus terug tot 1958. De Moeder van God verscheen daar, en ze schilderen deze plek voortdurend, dat wil zeggen dat 10 mensen in het naburige dorp deze plekken voortdurend schilderen. Er komen enorm veel mensen, het water helpt echt. Het helpt bij ziekten van de wervelkolom, helpt bij situaties waarin je moet loskomen van slechte gewoonten - roken, drinken, helpt bij verschillende psychische stoornissen, en bevat een component die ik informatief noem, omdat het veel informatieproblemen oplost. Ik had de gelegenheid om persoonlijk de effectiviteit van deze winkelwagen te verifiëren. Een vriend belt begin januari en zegt: Sergey, ik weet niet meer waar ik heen moet, mijn kleindochter is stervende. Hoe oud is de kleindochter? Zeven maanden, van de zeven maanden, vier maanden op de intensive care, dat wil zeggen, het kind werd geboren en haar lever functioneert helemaal niet. Doordat de lever niet functioneert, wordt het bloedplasma niet hersteld. ze heeft totale verzuring - acetotose. De pH van het bloed moet 7,5 zijn en er is een zure omgeving. Als het binnen de komende twee of drie weken niet wordt hersteld, zeiden ze gewoon openlijk. En ze weten niet eens wat ze in de diagnose moeten zetten. Ze deden genetische onderzoeken, waar die er niet waren, de laatste suggestie van de doktoren, hiervoor moet je natuurlijk je handen afrukken, "laten we haar injecteren met stamcellen", dus werk voor jezelf, niet voor het kind. Ze slikt niet, dat wil zeggen, de buis zit vast, nou ja, over het algemeen horror. Ik heb alles gezien, ik heb nog nooit zoiets gezien. Ze begonnen zorgvuldig te analyseren, de wervelkolomafdeling was uitgeschakeld, van de vierde tot de zesde wervel, en dit is precies de verslapping van de lever, dus de commando's passeren niet, maar er is ook geen wervelkolom. Zeven maanden is een kind, nog steeds een bal water, er zijn geen starre structuren. Het was voldoende om te overwegen naar de moeder te kijken. Bij de moeder is het ook uitgeschakeld. Maar het is stabieler. Ze begonnen te ondervragen: en als je stressvolle situaties had, blijkt dat ze in de laatste twee maanden van de zwangerschap, dat wil zeggen de achtste, negende maand, al aan het lopen was, zegt ze: "en vanaf dat moment doet mijn rug pijn." Ze wezen direct ergens met een vinger, trokken er een beetje aan en verwijderden hem. En meteen was de chip van Zyzhdzhho Lake al stevig, precies daarop, onmiddellijk ontvouwd. Er gaan 10 minuten voorbij, zegt hij: "dat is alles, mijn rug doet geen pijn meer." We kijken naar het kind - en alles gaat daarheen. We beginnen ons af te vragen: "Wat is er aan de hand?" Wat was de stressvolle situatie? Het blijkt dat de grootvader, de generaal, een erfenis heeft nagelaten, twee kleinzonen de erfenis deelden - een dochter op een prestigieuze plek, en een van de familieleden groette mijn moeder. Deze afdeling is uitgeschakeld bij de moeder en automatisch bij het kind. Hier is een visuele gids: wat zal de klassieke geneeskunde doen? Ik sympathiseer, want hiervoor bestaat geen formele diagnose. Gewoon niet realistisch. Nu zijn er drie weken verstreken, op de vierde gaan ze testen, maar het is al duidelijk dat het kind nog leeft. Dat wil zeggen, toen een eeuwig lethargische toestand, maar nu is hij levendig en baadt hij van plezier. Echt heel interessant..