Zastosowanie CFS w regulacji funkcji menstruacyjnych u kobiet
17 Apr, 2026
3,564 wyświetleń
Danielyan T. Yu., ginekolog najwyższej kategorii, lekarz medycyny, główny lekarz LLC „Studio Medyczne”, Perm
N. A. Danielyan, dermatolog-wenerolog, LLC „Studio Medyczne”, Perm
Pilność problemu. Cykl menstruacyjny to złożony proces biologiczny zapewniany przez samą naturę. Zakłócenia funkcji menstruacyjnych i związane z nimi problemy hormonalne są jedną z głównych przyczyn zachorowań ginekologicznych.
W drugiej połowie XX wieku nastąpiła istotna rewizja roli kobiety w społeczeństwie i rodzinie, a także zmieniły się poglądy na temat jej zdrowia. Zakłada się, że takim zmianom w funkcjonowaniu układu rozrodczego, jak rzadkie ciąże, częste poronienia, brak laktacji, towarzyszą istotne zmiany w stanie hormonalnym i wyjaśniają wzrost liczby takich chorób ginekologicznych, jak zaburzenia miesiączkowania, adenomioza, mięśniaki macicy, procesy rozrostowe endometrium itp.>
W strukturze ogólnej ginekologii częstość występowania zaburzeń cyklu miesiączkowego wynosi od 15 do 53%. Naruszeniu funkcji menstruacyjnej towarzyszy niepłodność i zmiany masy ciała, choroby gruczołów sutkowych, rozwój zaburzeń psychoneurologicznych, menopauza i zmiany sercowo-naczyniowe oraz rozwój osteoporozy. Podsumowując, wszystkie te problemy znacząco wpływają na jakość życia kobiety.
W ostatnim czasie na całym świecie znacznie wzrosło zainteresowanie badaniem problemów i korygowaniem zaburzeń funkcji menstruacyjnych. Wyniki licznych badań pokazują, że w przypadku zaburzenia funkcji menstruacyjnej zmienia się podstawowy algorytm funkcjonowania układu rozrodczego (zaburzenie cyklicznego wydzielania hormonów płciowych).
Zapobieganie i leczenie zaburzeń miesiączkowania należy rozpocząć na wczesnym etapie, przed wystąpieniem chorób hormonozależnych u kobiet.
Farmakoterapia hormonami steroidowymi jest główną metodą leczenia w medycynie praktycznej i ma niejednoznaczne działanie na organizm kobiety. Wszystko to dyktuje potrzebę znalezienia skutecznych i bezpiecznych metod leczenia zaburzeń miesiączkowania u kobiet.
Istnieje rozwiązanie, gdyż na obecnym etapie na szczególną uwagę zasługują Korektory stanu funkcjonalnego, które kompleksowo oddziałują na najważniejsze narządy i układy organizmu człowieka.
Cel badania.. Ocena skuteczności klinicznej łącznego działania CFS u pacjentek z zaburzeniami miesiączkowania.
Przedmiot badań i metody. Do przeprowadzenia badania opracowano „Kartę obserwacji”, która zawierała kryteria włączenia do badania, ogólne informacje o pacjencie, dolegliwości i objawy kliniczne, dane z wywiadu, kryteria rozpoznania choroby, schemat leczenia oraz wskaźniki skuteczności klinicznej CFS.
Kryterium włączenia do badania stanowiło zaburzenie czynności menstruacyjnej u kobiet w wieku rozrodczym, takie jak opsomenorhoea na tle nieowulacyjnych cykli menstruacyjnych i niewydolności fazy lutealnej.
W trakcie obserwacji 63 pacjentów podzielono na dwie grupy, w zależności od stosowanych metod leczenia. Grupie głównej (42 osoby) przepisano kompleksowy przebieg terapii podstawowej z włączeniem korektorów stanu funkcjonalnego (bez stosowania leków hormonalnych). W grupie porównawczej pacjentów (21 osób) przeprowadzono terapię hormonalną.
Przy ocenie stanu wyjściowego i skuteczności kuracji zastosowano następujące metody badawcze:
Kupowanie klinicznych objawów choroby
Ultrasonograficzne monitorowanie stanu endometrium i folikulogenezy jajników w 10-12 i 20-22 dniu cyklu miesiączkowego (wykonywane w celu dynamicznego monitorowania odtworzenia obrazu USG endometrium oraz obecności pęcherzyka dominującego w okresie okołoowulacyjnym)
Dynamika zmian wskaźników badania immunohistochemicznego stanu endometrium (test Pipella) wykonywanych w 22-24 dniu cyklu miesiączkowego
Średni wiek badanych kobiet wyniósł 28,4 +/- 2,5 roku. Grupy nie różniły się podstawowymi wskaźnikami demograficznymi, danymi dotyczącymi dziedziczności i stanem fizycznym.
Skargi związane z naruszeniem cyklu miesiączkowego zaobserwowano u wszystkich kobiet i nie różniły się one istotnie pomiędzy grupami.
Najczęściej pacjentki skarżyły się na bolesne miesiączki.
Zaburzenia w czasie trwania cyklu miesiączkowego różniły się w zależności od dni. Dłuższe zaburzenia cyklu miesiączkowego odnotowano jedynie u pacjentek z nieowulacyjną dysfunkcją jajników.
Bezowulacyjne zaburzenia czynności jajników podczas monitorowania początkowego rozpoznano u 11 (17%) kobiet (odpowiednio 5 i 6 w 1. i 2. grupie).
Niedobór fazy lutealnej cyklu jajnikowego (hypoluteizm) zaobserwowano u 52 (82,5%) kobiet (odpowiednio 37 osób i 15 osób w I i II grupie).
W badaniu USG u wszystkich badanych pacjentek stwierdzono naruszenie folikulogenezy w jajnikach oraz brak pęcherzyka dominującego w okresie okołoowulacyjnym.
Wskaźniki badania immunohistochemicznego endometrium wykazały obecność jedynie procesów proliferacyjnych i zaburzenia aparatu receptorowego endometrium w 20-22 dniu cyklu u 54 (85,7%) kobiet (37 osób i 17 osób odpowiednio w I i II grupie).
Metody leczenia:
Metodologia stosowania CFS u kobiet z zaburzeniami miesiączkowania
Spożycie wody strukturowanej KFS w ilości 30 ml na 1 kg masy ciała dziennie
Procedury wodne z użyciem strukturowanej wody KFS
Przywrócenie stanu energetycznego organizmu poprzez pompowanie układu mięśniowo-szkieletowego, ośrodków energetycznych organizmu
Noś KFS w miejscu problematycznym, okresowo zmieniając miejsce lokalizacji
Wpływ CFC na biologicznie aktywne punkty ciała (BAT)
Metodologia stosowania CFS na biologicznie aktywne punkty ciała (BAT). Wpływ CFS na BAT przeprowadzono z uwzględnieniem cyklicznego wpływu autonomicznego układu nerwowego (VNS) na regulację cyklu miesiączkowego. Technika ta polega na wykorzystaniu punktów tonicznych, punktów prowadzących, punktów zgodności i punktów lo zlokalizowanych na meridianach yin (yin) w fazie folikularnej cyklu miesiączkowego oraz wykorzystaniu BAT meridianów yang (yang) w fazie lutealnej cyklu. Wykorzystano także punkty oddziaływania lokalnego.
Zabieg wykonywano od 1. do 14. dnia cyklu miesiączkowego z wykorzystaniem BAT meridianów Yin, od 15. do 28. dnia stosowano BAT meridianów Yang. Przeprowadzono ultrasonograficzną kontrolę rozwoju pęcherzyków, wykrycie pęcherzyka dominującego w celu zdiagnozowania spodziewanej lub zakończonej owulacji oraz stanu endometrium.
Karta. 1. Stosowanie CFS w zależności od fazy cyklu miesiączkowego i pory dnia w przypadku zaburzeń miesiączkowania.
W przypadku dysfunkcji jajników pochodzenia ośrodkowego, np. braku owulacji, z naruszeniem funkcji miesiączkowej, np. opsomenorrhoea, zaleca się następujące metody stosowania CFS:
KFS nr 2 – pod tył głowy i KFS nr 3/8 – na okolicę między brwiami (5-10 minut dziennie)
KFC nr 13/15 - na okolicę między brwiami
Wybijanie „nakrętki” przy użyciu kilku CFS z serii „niebieskiej”
Wyniki. Ocena cech klinicznych cyklu miesiączkowego i dolegliwości zgłaszanych przez pacjentki 3 miesiące po rozpoczęciu terapii dała następujące wyniki.
Skargi na opsomenorhoeę utrzymywały się u 15 pacjentów (23,8% – 11 osób i 4 osoby odpowiednio w 1. i 2. grupie)
Prawidłość rytmu miesiączkowego stwierdziło 48 kobiet (76,1% - 32 osoby i 16 osób odpowiednio w I i II grupie), co świadczy o porównywalnej skuteczności kompleksowej terapii z włączeniem KFS na ten objaw, a także o jej przewadze nad terapią lekową
Wszystkie pacjentki w grupie głównej (z CFS) odnotowały subiektywną poprawę, natomiast w grupie porównawczej jedynie 4 z 21 pacjentek zauważyło poprawę, co pośrednio odzwierciedla większy potencjał wpływu CFS na ogólny stan organizmu kobiet
Zmniejszenie bólu podczas menstruacji zaobserwowali wszystkie pacjentki z grupy głównej i 15 pacjentek z grupy porównawczej (23,8%)
Dynamiczne monitorowanie ultrasonograficzne endometrium podczas obserwacji i leczenia ujawniło pewne prawidłowości. Wstępne monitorowanie wykazało podobne zaburzenia dojrzewania endometrium we wszystkich grupach przed leczeniem.
U pacjentek z grupy głównej po terapii stwierdzono znaczny wzrost grubości endometrium w fazie proliferacyjnej cyklu w porównaniu do wskaźników wyjściowych. Chociaż terapia lekowa nie przyniosła znaczącego efektu..
Ocena w fazie wydzielniczej cyklu nie wykazała wiarygodnego pozytywnego trendu u pacjentek grupy porównawczej, natomiast u pacjentek grupy głównej odnotowano wiarygodny wzrost parametrów endometrium w porównaniu z wartością wyjściową.
Podobny obraz zaobserwowano w głównej grupie pacjentek z zaburzeniami miesiączkowania ze względu na rodzaj opsomenorrhoea, któremu towarzyszył brak owulacji. W badaniu ultrasonograficznym dynamiczną folikulogenezę z pojawieniem się pęcherzyka dominującego w okresie okołoowulacyjnym stwierdzono u 85,7% (36 z 42 osób) pacjentek w grupie głównej. W grupie porównawczej wskaźnik ten odnotowano u 39% (8 z 21) pacjentów.
Zaobserwowano pozytywny wpływ na wskaźniki badania immunohistochemicznego biopsji endometrium: obecność zmian wydzielniczych w fazie lutealnej cyklu i powiększenie aparatu receptorowego endometrium u 80,9% (34 z 42) głównej grupy pacjentek z CFS. W grupie porównawczej zmiany wydzielnicze endometrium i wzrost odsetka receptorów hormonalnych zaobserwowano u 28,5% (6 z 21).
Wniosek. Zastosowanie CFS w terapii korekcji zaburzeń funkcji menstruacyjnych, takich jak opsomenorrhoea, jest wysoce skutecznym uzupełnieniem leczenia i pomaga uniknąć powikłań wynikających z polipragmazji medycznej leków hormonalnych.