Wantrouwen tegenover informatie, tegenover FSC's, tegen vervalsingen, tegen het controleren van de werking van platen. Behandeling met FSC van Koltsov’s functionele toestandcorrectoren

Vraag: Vertel me eens, als iemand niet gelooft in de werking van FSC, maar hij heeft het voor hem gekocht, zal er dan enig voordeel zijn?
Koltsov S.V.: Welnu, er zal hoe dan ook voordeel zijn als hij maar gestructureerd water drinkt, maar geloven is niet geloven, voor mij bestaat dit concept niet. Je weet hoe je moet meten, je weet niet hoe je moet meten. Dus leerden we eerst meten. En pas daarna, in de loop van vijf jaar, zochten ze naar de juiste reeks woorden, en wat voor soort fenomeen ze in handen hadden, en wat het was. Dat wil zeggen, ik moest mezelf heel serieus opvoeden. Vraag: Waar is de garantie dat precies de informatie waar u het over heeft, wordt vastgelegd op het FSC? S.V. Koltsov (uit een lezing in Rostov aan de Don, 2010): En dat is in feite wat ik schrijf, daarom zeg ik het. Dit is de enige plek waar schrijven onder persoonlijke controle gebeurt. Voor degenen die dit tijdens mijn afwezigheid doen: er hangen instructies aan de muur: speel dit solitaire-spel over dit onderwerp, speel dit spel over dit onderwerp, en niets anders. Een stap naar links, een stap naar rechts - ik ruk mijn hoofd eraf. Uiteraard kijken wij periodiek en ter plaatse. Het is onmogelijk om alles te controleren. Regelmatig wordt de vraag gesteld: hoe kun je controleren of niemand een fout heeft gemaakt? Vijf jaar oefenen met het maken van al deze dingen, en je hebt er geen idee van hoeveel ervan er al in de wereld circuleren, maar er zijn al meer dan een half miljoen FSC's in omloop in de wereld. Dus gedurende al die tijd was er alleen in het begin één fout. De fout was dat ze rechts en links door elkaar haalden en dat de FSC eenvoudigweg stil was. Hoe heb je de mensen die verzamelen opgeleid? Voor alle duidelijkheid: het proces waarbij alleen de uitgangsmaterialen worden bereid, is halfautomatisch. Verder kan ik niets doen, omdat ik het bij demontage opnieuw moet magnetiseren, het vervolgens spiegelsymmetrisch moet lijmen en het dan pas in kleinere delen moet hakken. En als er in het midden een lijmsamenstelling zit, kun je deze nooit automatisch afsnijden. Daar worden deze snijgereedschappen onmiddellijk vettig. Daarom is dit een handmatige productie; vandaag staat daar een team van vijftig mensen, die we ieder afzonderlijk trainen. We zitten dus twee weken achter elkaar en controleren alles wat iemand doet van A tot Z. In de regel stoppen ze op de derde dag met het maken van fouten. Bovendien maken ze voor altijd geen fouten meer. Het meest interessante is dat wat het ‘zesde zintuig’ wordt genoemd, ontwaakt bij deze mensen die binnen twee weken FSC’s verzamelen. Ze doorlopen allemaal dezelfde fase, afhankelijk van het onderwerp dat ze verzamelen. Toen het onderwerp vijf bijvoorbeeld ter sprake kwam, begonnen de jongens als een gek te lachen. Dus 's avonds lachten ze totdat ze kolkten. Toen was het allemaal voorbij, we hebben het overleefd. Daarna verzamelen ze het rustig. Maar na 3-4 dagen stopt een persoon voor altijd met het maken van fouten. Bovendien geven ze later toe: ze hebben een fout gemaakt, hebben het terzijde gelegd en het gevoel gehad dat er iets niet klopte, dat er iets aan de rechterkant uitzond en stopte met uitstoten. Zonder fouten te maken, draaien ze zich om en nemen het deel waar ze een fout hebben gemaakt. Hierna is controle niet meer nodig. Voor degenen die verzamelen, ontwaken interne associaties veel eerder en veel effectiever. Hoe stel je je dit voor: Waarom maak je niet een video van hoe water verandert na FSC onder een microscoop? S. V. Koltsov (27 december 2016): Onder welke microscoop, mag ik vragen, kan dit gezien worden?! Vooral in de dynamiek. Dit is slechts elektronenmicroscopie, en wat Zenin in zijn tijd fotografeerde is over het algemeen een unieke techniek. De grote vraag is of het überhaupt mogelijk is om daar een bewegende film op te nemen.