Я працую ў спартовым комплексе. У нас скейтпарк, таму пастаянныя падзенні ўдары, крыкі ад болю. Быў такі выпадак: хлопчык 13ці гадоў, катаючыся на самакаце, скокнуў на парэнчы, ёсць у іх такая перашкода. Нешта ў яго не атрымалася і, падаючы, ён разбіў сабе надкосніцу ад калена да галенастопа. Крык быў на ўвесь стадыён, ён быў белы як снег, калі я паклаў яму на нагу КФС №2. Прайшло хвілін 20. Боль аціх, нават дзеці заўважылі, як твар пачырванеў, кроў перастала цечу. Дзён праз 10 ён прыехаў зноў катацца - нага не баліць. Дзякаваў мне за дапамогу. КФС №2 заўсёды нашу з сабой. Ён неаднаразова дапамагаў мне.